Header ad

Çvö Ürdün

Anlaşmanın İmza Tarihi : 06/06/1985
Resmi Gazete Tarihi : 15/07/1986
Resmi Gazete No : 19165
Yürürlük Tarihi : 03/12/1986
Uygulama Tarihi : 01/01/1987

TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE HAŞİMİ ÜRDÜN KRALLIĞI
ARASINDA GELİR VE SERVET ÜZERİNDEN ALINAN VERGİLERDE
ÇİFTE VERGİLENDİRMEYİ ÖNLEME VE DİĞER BAZI HUSUSLARI
DÜZENLEME ANLAŞMASI TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ VE
HAŞİMİ ÜRDÜN KRALLIĞI HÜKÜMETİ

Gelir ve servet üzerinden alınan vergilerde çifte vergilendirmeyi önleyen ve diğer bazı hususları düzenleyen bir Anlaşma yapmak isteğiyle

AŞAĞIDAKİ ANLAŞMAYA VARMIŞLARDIR:

Madde 1
Anlaşma’nın Kapsamına Giren Kişiler
            Bu Anlaşma, Akit Devletlerinden birinin veya her ikisinin mukimi olan kişilere uygulanacaktır.

Madde 2
Kavranan Vergiler
            1. Bu Anlaşma, hangisinde alındığına bakılmaksızın, her bir Akit Devlette veya politik alt bölümde, ya da mahalli idarelerde gelir ve servet üzerinden alınan vergilere uygulanacaktır.
2. Menkul ve gayrimenkul varlıkların satışından elde edilen kazançlar üzerinden alınan vergiler, teşebbüsler tarafından ödenen ücretlerin toplam tutarları üzerinden alınan vergiler ve sermaye değer artışları üzerinden alınan vergiler dahil olmak üzere, toplam gelir, toplam servet veya gelir ve servetin unsurları üzerinden alınan bütün vergiler olarak kabul edilecektir.
3. Anlaşmanın uygulanacağı şu anda yürürlükte olan vergiler özellikle;
a) Türkiye için:
aa) Gelir Vergisi;
bb) Kurumlar Vergisi;
b) Ürdün için:
aa) Gelir Vergisi,
bb) Gelir Vergisi matrahı üzerinden alınan Sosyal Hizmetler Vergisidir.
4. Anlaşma, halihazır vergilere ilave edilecek veya onların yerini alacak aynı veya benzeri mahiyetteki ileride konulacak vergilere de uygulanır. Akit Devletlerin yetkili makamları, Anlaşmanın kapsamına giren vergi mevzuatlarında yapılan değişiklikleri birbirlerine bildireceklerdir.

Madde 3
Genel Tanımlar
              1. Metin farklı bir yorumu gerektirmedikçe bu Anlaşma bakımından:
a) “Türkiye” terimi, Türkiye’nin kanunlarının yürürlükde olduğu sahayı ve aynı zamanda Türkiye’nin üzerinde uluslararası hukuk uyarınca doğal kaynaklarını arama ve işletme hakkına sahip olduğu kıta sahanlığı da dahil olmak üzere Türkiye Cumhuriyeti egemenlik alanının tümünü ifade eder;
“Ürdün” terimi, Ürdün’ün kanunlarının yürürlükte olduğu sahayı ve aynı zamanda Ürdün’ün üzerinde uluslararası hukuk uyarınca doğal kaynaklarını arama ve işletme hakkına sahip olduğu kıta sahanlığı dahil olmak üzere, Haşimi Ürdün Krallığı egemenlik alanının tümünü ifade eder;
b) “Bir Akit Devlet” ve “diğer Akit Devlet” terimleri, metinde kullanıldığı yere göre, Türkiye Cumhuriyetini veya Haşimi Ürdün Krallığını belirtir;
c) “Vergi” terimi, metinde kullanıldığı yere göre, bu Anlaşma’nın 2 nci maddesinde yer alan herhangi bir Türk vergisini veya Ürdün vergisini belirtir;
d) “Kişi” terimi, bir gerçek kişiyi, bir şirketi ve kişilerin oluşturduğu diğer kuruluşları belirtir;
e) “Şirket” terimi, bütün tüzel kişileri veya vergileme yönünden tüzel kişi sayılan bütün kuruluşları belirtir;
f) “Kanuni merkez” terimi, Türk Ticaret Kanununa göre kaydı yapılan kanuni genel merkez veya Ürdün Şirketleri Kanuna göre kaydı yapılan kanuni genel merkez anlamına gelir;
g) “Vatandaşlar” terimi:
(aa) Türkiye Cumhuriyeti ile ilgili olarak “Türk Vatandaşlığı Kanunu”na göre Türk vatandaşlığını haiz bütün gerçek kişileri ve Türkiye Cumhuriyeti’nde yürürlükte bulunan mevzuata göre kurulmuş bulunan bütün tüzel kişileri, şahıs ortaklıklarını ve dernekleri;
(bb) Haşimi Ürdün Krallığı ile ilgili olarak “Ürdün Vatandaşlığı Kanunu”na göre Ürdün vatandaşlığını haiz bütün gerçek kişiler ve Haşimi Ürdün Krallığı’nda yürürlükte bulunan mevzuata göre kurulmuş bulunan bütün tüzel kişileri, şahıs ortaklıklarını ve dernekleri ifade eder;
h) “Bir Akit Devlet teşebbüsü” ve “diğer Akit Devlet teşebbüsü” deyimleri, sırasıyla, bir Akit Devlet mukimi tarafından işletilen bir teşebbüsü ve diğer Akit Devlet mukimi tarafından işletilen bir teşebbüsü belirtir;
i) “Yetkili makam” terimi:
(aa) Türkiye’de, Maliye ve Gümrük Bakanı;
(bb) Ürdün’de, Maliye Bakanı’nı belirtir.
2. Anlaşma’nın bir Akit Devlet tarafından uygulanmasında, başka şekilde tanımlanmamış olan bütün deyimler, metin farklı bir yorumu getirmedikçe, o Devletin bu Anlaşmanın konusunu teşkil eden vergilerle ilgili mevzuatında belirtilen anlamı taşırlar.

Madde 4
Mali İkametgah
              1. Bu Anlaşma bakımından, “bir Akit Devlet mukimi” deyimi, anılan Devletin mevzuatı gereğince ikametgah, mesken, kanuni merkez, iş merkezi veya benzeri mahiyette diğer herhangi bir kıstas dolayısıyla vergiye tabi tutulan bütün kişileri belirtir.
2. Bir gerçek kişi, 1 inci fıkra hükmüne göre Akit Devletlerden ikisinin de mukimi sayıldığı takdirde durum, aşağıdaki esaslara göre çözümleneceklerdir.
a) Bu kişi, daimi bir meskene sahip bulunduğu Akit Devletin mukimi sayılacaktır. Her iki Akit Devlette de daimi meskeni mevcutsa, kişisel ve ekonomik ilişkilerinin en yakından bağlı bulunduğu (hayati menfaatlerinin merkezi) Akit Devletin mukimi sayılacaktır.
b) Bu kişinin hayati menfaatlerinin merkezinin bulunduğu Akit Devlet tayin edilemiyorsa veya Akit Devletlerden hiç birinde daimi mesken sahibi değilse, mutaden oturduğu Akit Devletin mukimi sayılacaktır.
c) Bu kişi Akit Devletlerden ikisin de mutaden oturur veya hiç birinde mutaden oturmaz ise vatandaşı olduğu Akit Devletin mukimi sayılacaktır.
d) Bu kişi Akit Devletlerden ikisinin de vatandaşlığına haiz ise veya hiç birinin vatandaşı değilse, Akit Devletin yetkili makamları sorunu karşılıklı anlaşmayla çözeceklerdir.
3. Gerçek kişiler dışında kalan bir kişinin, 1 inci fıkra hükmüne göre Akit Devletlerden ikisinin de mukimi sayılması halinde, bu kişi kanuni merkezinin bulunduğu Akit Devletin mukimi addedilecektir.

Madde 5
İşyeri

1. Bu Anlaşmanın amaçları bakımından “işyeri” terimi, bir teşebbüsün işinin tamamen veya kısmen yürütüldüğü işe ilişkin sabit bir yer anlamına gelir.
2. “İşyeri” terimi özellikle:
a) Yönetim yeri;
b) Şubeyi;
c) Büroyu;
d) Fabrikayı;
e) Atelyeyi;
f) Madeni, petrol veya doğal gaz kuyusunu, taş ocağını veya doğal zenginliklerin elde edilmesini sağlayan diğer herhangi bir yeri kapsar.
3. Bir inşaat şantiyesi ile yapım veya kurma projesi yalnızca, altı ayı aşan bir süre devam ettiğinde bir işyeri oluşturur.
4. Bu maddenin daha önceki hükümleriyle bağlı kalınmaksızın, “işyeri” teriminin şunları kapsamadığı kabul edilecektir.
a) Teşebbüs imkanlarının yalnızca malların veya ticari eşyanın depolanması, sevk edilmesi veya teşhiri amacıyla kullanılması;
b) Teşebbüse ait mal veya ticari eşya stoklarının yalnızca depolama, sevk etme veya teşhir maksadıyla elde tutulması;
c) Teşebbüse ait mal veya ticari eşya stoklarının yalnızca bir başka teşebbüse işlettirilmesi maksadıyla elde tutulması;
d) İşe ilişkin sabit bir yerin yalnızca teşebbüse mal veya ticari eşya satın alma veya bilgi toplama maksadıyla elde tutulması;
e) İşe ilişkin sabit bir yerin yalnızca teşebbüs için hazırlayıcı veya yardımcı karakter taşıyan bir faaliyetin yürütülmesini teminen elde tutulması;
f) İşe ilişkin sabit bir yerin yalnızca, (a) ile (e) bentleri arasında bahsedilen faaliyetlerin bir veya bir kaçını bir arada icra etmek için elde tutulması; bu faaliyetlerin bir arada icra edilmesi sonucunda kendini gösteren toplu faaliyetlerin hazırlayıcı veya yardımcı karakterde olması şarttır.
5. 1.inci ve 2.nci fıkra hükümleriyle bağlı kalınmaksızın, 6.ncı fıkra hükmünün uygulanacağı bağımsız nitelikteki acenta dışında bir kişi, bir teşebbüs namına hareket ederek, bir Akit Devlette bir teşebbüs adına mukavele akdetme yetkisine sahip olur ve bu yetkisini mutaden kullanırsa, bu teşebbüs bu Devlette sözkonusu kişinin gerçekleştirdiği eylemler dolayısıyla bir işyerine sahip kabul olunacaktır. Ancak bu kişinin işe ilişkin sabit bir yerden yürüttüğü faaliyetler, 4.üncü fıkrada belirtilenlerle sınırlandırıldığında, sözkonusu işe ilişkin sabit yer anılan fıkra hükümleri uyarınca bir işyeri oluşturmayacaktır.
6. Bir teşebbüs yalnızca, bir Akit Devlette işlerini bir simsar, bir genel komisyon acentası veya bağımsız olarak çalışan diğer herhangi bir acenta vasıtasıyla yürüttüğü için o Devlette bir işyerine sahip kabul olunmayacaktır. Ancak bu tür kişilerin kendi işlerini, aksatmaksızın olağan şekilde devam ettirmeleri şarttır.
7. Bir Akit Devletin mukimi olan şirket, diğer Akit Devletin mukimi olan bir şirketi veya diğer Akit Devlette faaliyetlerini yürüten bir şirketi kontrol eder ya da onun tarafından kontrol edilirse ( bir işyeri vasıtasıyla veya diğer bir şekilde) bu şirket diğeri için işyeri oluşturmayacaktır.

Madde 6
Gayrimenkul Varlık Gelirleri

1. Gayrimenkul varlık gelirleri, (tarım ve ormancılıktan elde edilen gelirler dahil), bu varlıkların bulunduğu Akit Devlette vergilendirilebilir.
2. “Gayrimenkul varlık” terimi, bu varlıkların bulunduğu Akit Devletin mevzuatına göre tanımlanacaktır. Bu terim her halükarda gayrimenkullerin teferruatını, tarım ve orman işletmelerinin tesisatı ve teçhizatı ile hayvanlarını, her türlü balık avlanma yerlerini, gayrimenkul mülkiyetine ilişkin özel hukuk hükümlerinin uygulandığı hakları, gayrimenkul intifa hakları ile maden ocaklarının, kaynakların ve diğer yeraltı servetlerinin işletme veya işletme imtiyazlarından doğan sabit veya değişken bedeller üzerindeki hakları kapsayacaktır. Gemiler, vapurlar ve hava taşıtları gayrimenkul varlık sayılmayacaktır.
3. 1.nci fıkra hükmü, gayrimenkul varlıkların işletilmesi, adi kira veya hasılat kirası suretiyle kiralanması ve diğer bütün şekillerde kullanılmasından doğan gelirlere uygulanır.
4. 1 ve 3.ncü fıkra hükümleri, bir teşebbüsün gayrimenkullerinden ve keza bir serbest mesleğin icrasında kullanılan gayrimenkul varlıklardan sağlanan gelirlere de uygulanır.

Madde 7
Ticari Kazançları 

1. Bir Akit Devlet teşebbüsüne ait kazanç, sözkonusu teşebbüs diğer Akit Devlette yer alan bir işyeri vasıtasıyla ticari faaliyette bulunmadıkça, yalnız ilk bahsedilen Devlette vergilendirilecektir. Eğer teşebbüs yukarıda bahsedilen şekilde ticari faaliyette bulunursa, yalnızca sözkonusu işyerine atfedilebilen kazanç bu diğer Devlette vergilendirilebilir.
2. 3. ncü fıkra hükümleri saklı kalmak üzere, bir Akit Devlet teşebbüsü diğer Akit Devlette yer alan bir işyeri vasıtasıyla ticari faaliyette bulunduğunda, her bir Akit Devlet bu işyerine eğer bu işyeri aynı veya benzer koşullar altında, aynı veya benzer faaliyetlerde bulunan tamamen ayrı ve bağımsız bir teşebbüs olsaydı ve işyerini oluşturduğu teşebbüsden tamamen bağımsız nitelik kazansaydı, ne kazanç elde edecek idiyse, böyle bir kazanç atfedeceklerdir.
3. İşyerinin kazancı belirlenirken, işyerinin bulunduğu Devlette veya başka herhangi yerde yönetim ve genel idare masrafları da dahil olmak üzere işyerinin ticari faaliyetleri ile ilgili olan masrafların indirilmesi kabul edilecektir.
4. İşyeri tarafından teşebbüs adına yalnızca mal ve ticari eşya alınması dolayısıyla hiç bir kazanç, bu işyerine atfedilmeyecektir.
5. Kazanç, bu Anlaşmanın başka Maddelerinde düzenlenen gelir unsurlarını da kapsamına aldığında, o Maddelerin hükümleri bu Madde hükümlerinden etkilenmeyecektir.

Madde 8
Deniz, Hava ve Karayolları Nakliyatı
              1. Bir Akit Devlet teşebbüsünün uluslararası trafikde gemi, uçak veya kara nakil vasıtası işletmesi dolayısıyla diğer Akit Devlette elde ettiği kazançlar, ilk bahsedilen Devlette vergilendirilebilir.
2. “Uluslararası trafik” deyimi, bir Türk veya Ürdün’lü teşebbüsün gemi, uçak veya kara nakil vasıtasıyla yaptığı her türlü taşımacılığı ifade eder; yalnızca Türkiye’nin veya Ürdün’ün egemenlik alanının içinde gemi, uçak ya da kara nakil vasıtası işletilmesi kapsam dışındadır.

Madde 9
Bağımlı Teşebbüsler 

1. a) Bir Akit Devlet teşebbüsü diğer Akit Devlet teşebbüsünün yönetimine, kontrolüne veya finansmanına doğrudan veya dolaylı şekilde katıldığı veya.
b) Aynı kişiler hem bir Akit Devlet teşebbüsünün hem de diğer Akit Devlet teşebbüsünün yönetimine, kontrol veya finansmanına doğrudan veya dolaylı şekilde katıldıkları ve her iki halde de, her iki teşebbüs, ticari ve mali ilişkilerinde bağımsız teşebbüsler arasında kararlaştırılacak şekilden farklı olarak kabul edilen veya ettirilen şartlarla birbirlerine bağlı bulundukları takdirde, bu teşebbüslerden birinin bu şartlar olmasa idi elde etmiş olacağı ve fakat bu şartlar sebebiyle elde edemediği kazançlar, bu teşebbüsün kazancına katılabilir ve ona göre vergilendirilebilir.
2. Bir Akit Devletin kendi teşebbüslerinden birinde kavradığı ve vergilediği kazanç, diğer Akit Devlette vergilendirilen o Devlet teşebbüslerinden birinin de kazancını içerebilir. Aynı zamanda bu ilk bahsedilen Devletin kavradığı kazanç, bildirilen kazanç olmayıp, bağımsız teşebbüsler arasında oluşacak ilişkiler gözönünde tutularak, sonradan hesaplama sonunda belirlenen kazanç olabilir. Böyle bir durum kendini gösterdiğinde, diğer Akit Devlet gerçek durumu gözönünde tutarak, vergi miktarında gerekli düzeltmeleri yapmak durumundadır. Bu düzeltme yapılırken, bu Anlaşmanın diğer hükümleri gözönünde tutulacak ve gerektiğinde Akit Devletlerin yetkili makamları birbirine danışacaktır.

Madde 10
Temettüler

1. Bir Akit Devletin mukimi bir şirket tarafından diğer Akit Devlet mukimi bir kişiye ödenen temettüler, bu diğer Akit Devlette vergilendirilebilir.
2. Bununla beraber, bu temettüler, temettüleri ödeyen şirketin mukimi bulunduğu Akit Devlette ve bu Devletin mevzuatına göre vergilendirilebilir; fakat bu suretle alınan vergi;
a) Eğer temettü lehdarı, temettüyü ödeyen şirketin sermayesinin en az yüzde 25′ ini doğrudan elinde bulunduran bir şirket ise (ortaklıklar hariç), temettünün gayrisafi tutarının yüzde 10’unu,
b) Diğer bütün hallerde gayrisafi temettü tutarının yüzde 15′ ini aşamaz.
3. Bu maddede kullanılan “temettü” terimi, hisse senetlerinden, intifa senetlerinden veya intifa haklarından, kurucu hisselerinden veya alacaklar hariç diğer kazanç paylarından sağlanan gelirleri, bunun yanısıra temettü dağıtan şirketin mukimi bulunduğu Devletin vergi mevzuatına göre hisse senetleri geliri sayılan diğer şirket hisselerinden doğan gelirleri kapsar. Yatırım fonu ve yatırım ortaklıklarından sağlanan gelirler de bu terimin kapsamına girer.
4. Bir Akit Devlet mukimi olan temettü lehdarı, temettüyü ödeyen şirketin mukim olarak bulunduğu diğer Akit Devlette sahip olduğu bir işyeri vasıtasıyla ticari faaliyette bulunursa ve sözkonusu temettü elde ediş olayı ile bu işyerinin arasında önemli bir bağ bulunmaktaysa, 1. inci ve 2. nci fıkra hükümleri uygulama dışı kalacaktır. Bu durumda 7. nci madde hükümleri uygulanacaktır.

Madde 11
Faiz

1. Bir Akit Devlette doğan ve diğer Akit Devletin bir mukimine ödenen faiz, bu diğer Devlette vergilendirilebilir.
2. Bununla beraber, bu faiz elde edildiği Akit Devlette ve bu Devletin mevzuatına göre vergilendirilebilir; fakat bu suretle alınan vergi, faiz miktarının yüzde 10’unu aşamayacaktır.
3. 2 nci fıkra hükümlerine bakılmaksızın:
a) Türkiye’de doğan ve Ürdün Hükümetine veya Ürdün Merkez Bankasına ödenen faizler, Türk vergisinden muaf tutulacaktır.
b) Ürdün’de doğan ve Türkiye Hükümetine veya Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasına ödenen faizler Ürdün vergisinden muaf tutulacaktır.
4. Bu maddede kullanılan “faiz” terimi, devlet tahvillerinden ve ipotek garantisine bağlı olsun olmasın veya kazanca iştirak şartını taşısın taşımasın istikraz tahvillerinden ve her nev’i alacaklardan doğan gelirler ile bu gelirlerin hasıl olduğu Devletin vergi mevzuatına göre ikrazat geliri sayılan bütün diğer gelirleri kapsar.
5. Bir Akit Devlette mukim faiz lehdarı, faizin doğduğu diğer Akit Devlette sahip olduğu bir işyeri vasıtasıyla ticari faaliyette bulunursa ve sözkonusu faizin ödendiği alacak ile bu işyeri arasında önemli bir bağ bulunmaktaysa, 1. nci ve 2. nci fıkra hükümleri uygulama dışı kalacaktır. Bu durumda 7. nci madde hükümleri uygulanacaktır.
6. Bir Akit Devletin kendisi, politik alt bölümü, mahalli idaresi veya mukimi tarafından ödenen faizin, o Devlette elde edildiği kabul olunacaktır. Bununla beraber, faiz ödeyen kişi mukim olsun ya da olmasın, bir Akit Devlette faiz ödemeye neden olan borç-alacak ilişkisiyle bağlantılı bir işyerine sahip olduğunda ve faiz bu işyerinden kaynaklandığında, sözkonusu faizin işyerinin bulunduğu Devlette elde edildiği kabul olunacaktır.
7. Alacak karşılığında ödenen faizin miktarı, ödeyici ile gerçek lehdar arasında veya her ikisi ile bir başka kişi arasında var olan özel ilişki nedeniyle, böyle bir ilişkinin olmadığı durumlarda ödeyici ve gerçek lehdar arasında kararlaştırılacak miktarı aştığında, bu madde hükümleri en son bahsedilen miktara uygulanacaktır. Bu durumda ilave ödeme bu Anlaşmanın diğer hükümleri de dikkate alınarak, her bir Akit Devletin mevzuatına göre vergilendirilecektir.

Madde 12
Gayrimaddi Hak Bedelleri
              1. Bir Akit Devlette doğan ve diğer Akit Devletin bir mukimine ödenen gayrimaddi hak bedelleri, bu diğer Devlette vergilendirilebilir.
2. Bununla beraber, gayrimaddi hak bedelleri bunların doğduğu Akit Devlette ve bu Devletin mevzuatına göre de vergilendirilebilir; ancak bu şekilde alınacak vergi, gayrimaddi hak bedelinin gayrisafi tutarının yüzde 12′ sini aşmayacaktır.
3. Bu maddede kullanılan “Gayrimaddi hak bedelleri” deyimi sinema filmleri ile televizyon film ve bantları dahil olmak üzere edebi, artistik veya ilmi bir eser üzerindeki telif hakkının; bir ihtira beratının, sınai veya ticari bir alameti farikanın; bir resim veya bir modelin, bir planın, gizli bir formül veya imalat usulünün kullanılması veya kullanma imtiyazı ve sınai, ticari veya ilmi alanlarda elde edilmiş bir tecrübeye ait bilgiler için ödenen her nevi bedelleri kapsar.
4. Bir Akit Devlet mukimi olan gayrimaddi hak bedeli lehdarı bu bedelin elde edildiği diğer Akit Devlette sahip olduğu bir işyeri vasıtasıyla ticari faaliyette bulunursa ve bu sözkonusu bedelin ödendiği hak veya varlık ile bu işyeri arasında önemli bir bağ bulunmaktaysa, 1. nci ve 2. nci fıkra hükümleri uygulama dışı kalacaktır. Bu durumda 7. nci madde hükümleri uygulanacaktır.
5. Bir Akit Devletin kendisi, politik alt bölümü, mahalli idaresi veya mukimi tarafından ödenen gayrimaddi hak bedelinin, o Devlette elde edildiği kabul olunacaktır. Bununla beraber, gayrimaddi hak bedelini ödeyen kişi mukim olsun ya da olmasın, bir Akit Devlette gayrimaddi hak bedelini ödemeye neden olan hak veya varlık ile bağlantılı bir işyerine sahip olduğunda ve bu gayrimaddi hak bedeli bu işyerinden kaynaklandığında, sözkonusu gayrimaddi hak bedelinin işyerinin bulunduğu Devlette elde edildiği kabul olunacaktır.
6. Kullanım, hak veya bilgi karşılığında ödenen gayrimaddi hak bedelinin miktarı, ödeyici ile gerçek lehdar arasında veya her ikisi ile bir başka kişi arasında var olan özel ilişki nedeniyle, böyle bir ilişkinin olmadığı durumlarda ödeyici ve gerçek lehdar arasında kararlaştırılacak miktarı aştığında, bu madde hükümleri en son bahsedilen miktara uygulanacaktır. Bu durumda ilave ödeme, bu Anlaşmanın diğer hükümleri de dikkate alınarak, her bir Akit Devletin mevzuatı uyarınca vergilendirilebilecektir.

Madde 13
Sermaye Değer Artış Kazançları
              1. 6. ncı maddenin 2. nci fıkrasında tanımlanan gayrimenkul varlıkların elden çıkarılmasından doğan kazançlar, bu varlıkların bulunduğu Akit Devlette vergilendirilebilir.
2. Bir Akit Devlet teşebbüsünün diğer Akit Devlette bulunan işyerinin aktifine dahil menkul varlıklar ile bir Akit Devlet mukiminin diğer Akit Devlette serbest meslek icrasında kullandığı sabit yere ait menkul varlıkların elden çıkarılmasından doğan kazançlar, bu işyerinin (yalnız veya bütün teşebbüsle birlikte) veya sabit yerin elden çıkarılmasından doğan kazançlar da dahil olmak üzere, diğer Devlette vergilendirilebilir.
3. Bununla beraber, 22. nci maddenin 3. ncü fıkrasında bahsedilen türden menkul varlıkların elden çıkarılmasından doğan kazançlar, yalnızca sözkonusu menkul varlıkların anılan madde gereğince vergilendirilebildiği Akit Devlette vergilendirilebilecektir.
4. 1, 2 ve 3. üncü fıkralarda belirtilenler dışında kalan bütün varlıkların elden çıkarılmasından doğan kazançlar, yalnızca elden çıkaranın mukim olduğu Devlette vergilendirilebilecektir. Bununla beraber, diğer Akit Devlette doğan ve bundan bir önceki cümlede bahsedilen sermaye değer artış kazançları, alış ve satış arasındaki süre bir yılı aşmadığı takdirde, bu diğer Akit Devlette de vergilendirilebilecektir.

Madde 14
Serbest Meslek Faaliyetleri
              1. Bir Akit Devlet mukiminin mesleki faaliyetlerden ve bağımsız nitelikteki diğer faaliyetlerden elde ettiği gelir, bu kişinin diğer Akit Devlette faaliyetlerini icra etmek için sürekli kullanabileceği bir sabit yere sahip olmaması şartıyla, yalnızca bu Devlette vergilendirilecektir. Bu türden sabit bir yere sahip bulunduğunda, yalnızca sözkonusu sabit yere atfedilebilen gelir diğer Devlette vergilendirilebilir.
2. “Mesleki faaliyetler” deyimi, özellikle bağımsız olarak yürütülen bilimsel, edebi, artistik, eğitici ve öğretici faaliyetleri, bunun yanısıra doktorların, avukatların, mühendislerin, mimarların, dişçilerin ve muhasebecilerin bağımsız faaliyetlerini kapsamına alır.

Madde 15
Bağımlı Faaliyetler
              1. 16, 17, 18, 19 ve 20. nci madde hükümleri saklı kalmak üzere, bir Akit Devlet mukiminin hizmet karşılığı elde ettiği ücret, maaş ve diğer benzeri menfaatler, hizmet diğer Akit Devlette icra edilmedikçe, yalnızca bu Devlette vergilendirilebilecektir. Hizmet diğer Akit Devlette icra edilirse, buradan elde edilen sözkonusu gelir bu diğer Devlette vergilendirilebilir.
2. Aşağıda belirtilen durumlarda, 1. inci fıkra hükümlerine bakılmaksızın, bir Akit Devlet mukiminin diğer Akit Devlette bir hizmet ifası dolayısiyle elde ettiği gelir, yalnızca ilk bahsedilen Devlette vergilendirilebilecektir.
a) Gelir elde eden kişi, bir takvim yılı içinde toplam 183 günü aşmayan bir süre veya sürelerle diğer Akit Devlette bulunursa ve,
b) Ödeme, diğer Devlet mukimi olmayan bir kişi tarafından veya onun adına yapılırsa ve,
c) Ödeme, işyerinin diğer Devlette sahip olduğu bir işyerinden veya sabit yerden yapılmazsa.
3. 1 ve 2. nci fıkra hükümlerine bakılmaksızın, uluslararası trafikde işletilen bir gemi, uçak veya kara nakil vasıtalarında icra edilen hizmetler karşılığında elde edilen ücretler teşebbüsün kanuni merkezinin bulunduğu Akit Devlette vergilendirilebilir.

Madde 16
Yönetici İstihkakları
              Bir Akit Devlet mukiminin diğer Akit Devlette mukim bir şirketin yönetim kurulu üyesi sıfatiyle aldığı primler, ikramiyeler, huzur hakları ve diğer benzeri ödemeler, bu diğer Devlette vergilendirilebilir.

Madde 17
Artist ve Sporcular

1. Tiyatro, sinema, radyo veya televizyon artistleri gibi profesyonel sanatçılar ile müzisyenlerin ve sporcuların, bu sıfatla serbest meslek faaliyetlerinden elde ettikleri gelirler, 14 ve 15.nci madde hükümlerine bakılmaksızın, bu faaliyetlerin icra edildiği Akit Devlette vergilendirilebilir.
2. Bir sanatçının ya da sporcunun icra ettiği faaliyetlerden doğan gelir, kendisine değil de bir başka kişiye yönelirse, bu gelir 7, 14 ve 15. nci madde hükümleriyle bağlı kalınmaksızın, sanatçı ya da sporcunun faaliyetlerinin icra edildiği Akit Devlette vergilendirilebilir.

Madde 18
Emekli Maaşları
              19 uncu maddenin 1. nci fıkra hükmü saklı kalmak üzere, geçmiş bir hizmet dolayısıyla bir Akit Devlet mukimi bir kişiye ödenen emekli maaşları ve diğer benzeri istihkaklar, sadece bu Devlette vergilendirilebilecektir

Madde 19
Kamu Görevleri
              1. Bir Akit Devletin kendisine, politik alt bölümüne, veya mahalli idaresine bir kamu görevi dolayısıyla herhangi bir gerçek kişi tarafından verilen hizmetler karşılığında, bu Akit Devlet, politik alt bölüm veya mahalli idare tarafından sağlanan menfaatler, emekli maaşları da dahil, yalnızca bu Devlette vergilendirilebilecektir.
2. Bir Akit Devletin kendisi, politik alt bölümü veya mahalli idaresi tarafından yürütülen ticari faaliyetlerle bağlantılı hizmetler karşılığında sağlanan menfaatlere ve emekli maaşlarına 15, 16 ve 18. nci maddelerin hükümleri uygulanacaktır.

Madde 20
Öğrenci ve Öğretmenler

1. Bir Akit Devletin vatandaşı olup, diğer Akit Devlette yalnızca öğrenim veya mesleki yetişme amacıyla geçici olarak ikamet eden bir öğrenci veya stajyerin, geçim, öğrenim veya mesleki yetişme masraflarını karşılamak için, bu diğer Devletin dışındaki kaynaklardan gelen paralar, bu diğer Devlette vergilendirilmeyecektir.
2. Aynı şekilde, bir Akit Devletin vatandaşı olup, diğer Akit Devlette yalnızca öğretim ve bilimsel araştırma yapmak amacıyla geçici olarak ikamet eden bir öğretmen veya öğretim üyesinin iki yılı aşmayan bir süre veya süreler için öğretim veya araştırma karşılığında, bu diğer Devletin dışındaki kaynaklardan sağladığı paralar, bu diğer Devlette vergiden muaf tutulacaktır.
3. Bir Akit Devletin vatandaşı olup, diğer Akit Devlette öğrenimi veya mesleği ile ilgili uygulama alışkanlıkları kazanmak üzere, bir takvim yılı içinde 183 günü aşmayacak şekilde hizmet ifa eden bir öğrenci veya stajyerin eline geçen ücretler, bu diğer Devlette vergilendirilmeyecektir.

Madde 21
Diğer Gelirler
              1. Bir Akit Devlet mukiminin; nerede doğarsa doğsun, bu Anlaşmanın daha önceki maddelerinde belirtilmeyen gelir unsurları, yalnızca bu Devlette vergilendirilecektir.
2. Her iki Akit Devletin dışındaki kaynaklardan doğan gelir unsurları, yalnızca sözkonusu geliri elde eden kişinin mukim olduğu Akit Devlette vergilendirilecektir.

Madde 22
Servet

1. 6. nci maddenin 2. nci fıkrasında tanımlanan gayrimenkul mallardan teşekkül eden servet, bu malların bulunduğu Akit Devlette vergilendirilebilir.
2. Bir teşebbüse ait bir işyerinin aktifine dahil menkul mallardan veya bir serbest meslek faaliyetlerinde kullanılan bir sabit çalışma yerine ait menkul mallardan teşekkül eden servet, işyerinin veya sabit çalışma yerinin bulunduğu Akit Devlette vergilendirilebilir.
3. Bir Akit Devlet teşebbüsünün uluslararası trafikde işlettiği gemi, uçak veya kara nakil vasıtaları ile sözkonusu gemi, uçak veya kara nakil vasıtalarının işletilmesine tahsis edilen menkul mallar yalnızca bu teşebbüsün kanuni merkezinin bulunduğu Akit Devlette vergilendirilebilecektir.
4. Bir Akit Devlet mukiminin servetinin bütün diğer unsurları, sadece bu Devlet’te vergilendirilir.

Madde 23
Önleme Yöntemleri
              1. Türkiye’nin bir mukimi, bu Anlaşma hükümleri uyarınca Ürdün’de vergilendirilebilen bir gelir elde ettiği veya servet sahibi olduğu takdirde, Türkiye, Ürdün’de ödenen bu vergiye eşit bir miktarı, bu kişinin geliri veya serveti üzerinden ödeyeceği vergiden mahsup edecektir.
Bununla beraber sözkonusu mahsup, Ürdün’de vergilendirilebilen gelir veya servet için mahsupdan önce hesaplanan vergi miktarını aşmayacaktır.
2. Ürdün mukimlerinin bu Anlaşma hükümleri uyarınca Türkiye’de vergilendirilebilen gelir ve servetleri dolayısıyla Türkiye’de ödedikleri vergiler, Ürdün’de vergileme yönünden, sözkonusu gelir veya servete ilişkin vergiden mahsup edilecektir.

Madde 24
Ayrım Yapılmaması
              1. Bir Akit Devletin vatandaşları diğer Akit Devlette o Devletin vatandaşlarının aynı koşullarda karşı karşıya kaldıkları veya kalacakları vergilemeden ve buna bağlı mükellefiyetlerden değişik veya daha ağır vergilemeye ve buna bağlı mükellefiyetlere tabi tutulmayacaklardır.
2. Bir Akit Devlet teşebbüsünün diğer Akit Devlette sahip olduğu bir işyeri, bu diğer Devletin aynı faaliyetleri yürüten bir teşebbüsüne göre daha az lehe bir vergilemeyle karşı karşıya kalmayacaktır.
3. Bir Akit Devletin, diğer Akit Devletin bir veya bir kaç mukimi tarafından, doğrudan doğruya veya dolaylı olarak, kısmen veya tamamen sermayesine sahip olunan veya kontrol edilen teşebbüsleri, ilk bahsedilen Devlette, benzeri teşebbüslerin tabi oldukları veya olacakları vergilemeden ve buna bağlı mükellefiyetlerden değişik veya daha ağır vergilemeye ve buna bağlı mükellefiyetlere tabi tutulmayacaklardır.
4. Bu maddenin hükümleri, bir Akit Devletin kendi mukimlerine şahsi ve ailevi durumları dolayısıyla uyguladığı şahsi indirimleri, vergi ve matrah indirimlerini diğer Akit Devlet mukimlerine de uygulama zorunda olduğu yönünde anlaşılmayacaktır.

Madde 25
Bilgi Değişimi
              1. Akit Devletlerin yetkili makamları gerek bu Anlaşma hükümlerinin, gerekse iç mevzuatlarının işlerlik kazanabilmeleri için ihtiyaç duyulan bilgileri, iç mevzuattaki vergileme bu Anlaşma ile uyum halinde olduğu sürece, değişime tabi tutacaklardır.
Bu şekilde değişime tabi tutulan bütün bilgiler gizli tutulacak ve ancak, bu Anlaşmada belirtilen vergilerin tahakkuk veya tahsilleriyle veya bu hususlardaki şikayet ve itirazlara bakmakla görevli kişi veya makamlara ve bunun yanısıra yukarıda bahsedilen vergilere ilişkin cezai kovuşturmalar için adli makamlara verilebilecektir.
2. 1. nci fıkra hükümleri, hiçbir surette Akit Devletlerden birini:
a) Kendinin veya diğer Akit Devletin mevzuatına veya idari alışkanlıklarına uymayacak idari önlemler alma;
b) Kendinin veya diğer Akit Devletin mevzuatı veya normal idari işlemleri çerçevesinde elde edilmeyen bilgileri sunma;
c) Herhangi bir ticari, sınai, mesleki sırrı veya ticari işlemi aleni hale getiren bilgileri veya aleniyeti kamu düzenine aykırı düşen bilgileri verme;
yükümlülüğü altına sokacak şekilde yorumlanamaz.

Madde 26
İdari Yardımlaşma

1. Akit Devletler, 2. nci madde kapsamına giren vergilerin asıllarının, zamlarının, eklerinin, faizlerinin, giderlerinin ve ceza hukuku sınırlarına girmeyen para cezalarının tebliğ ve tahsili amacıyla karşılıklı yardımlaşmayı taahhüt ederler.
2. Bir Akit Devletin yetkili makamının talebi üzerine diğer Akit Devletin yetkili makamı, kendi Devletinde yukarıda bahsedilen vergilerin tebliğ ve tahsiline uygulanan mevzuat hükümlerini dikkate almak suretiyle, birinci fıkrada belirtilen ve ilk Devlette tahsil edilebilir hale gelmiş olan kamu alacaklarının tebliğini ve tahsilini sağlayacaktır. Bu alacaklar, kendisinden talepte bulunulan Devlette hiç bir öncelik kazanmayacak ve bu Devlet, talepte bulunan Devletin mevzuatının müsaade etmediği hiçbir icrai tedbiri alma yükümlülüğü altında tutulmayacaktır.
3. 2. nci fıkrada belirtilen talepler, icrai belgelerin resmi bir örneği ile desteklenecek ve eğer gerekiyorsa mahkeme kararının resmi bir örneği de eklenecektir.
4. Bir Akit Devletin yetkili makamı haklarını güvence altına almak amacıyla, henüz itiraz yolu açık bulunan kamu alacakları için de, diğer Akit Devletin yetkili makamına başvurup, bu diğer Devletin mevzuatında öngörülen koruma tedbirlerinin alınmasını isteyebilir; bu tedbirler için de 1-3. ncü fıkra hükümleri uygulanabilir.
5. 25. nci maddenin 1. nci fıkrasının (b) bendi, kendisinden talepde bulunulan devletin yetkili makamına, bu maddenin bundan önceki fıkralarının uygulanması dolayısıyla sunulan bütün bilgilere de aynen uygulanacaktır.

Madde 27
Karşılıklı Anlaşma Usulü
              1. Bir Akit Devlet mukimi, Akit Devletlerden birinin veya her ikisinin işlemlerinin kendisi için bu Anlaşma hükümlerine uygun düşmeyen sonuçlar yarattığı veya yaratacağı kanaatine vardığında, bu Devletlerin iç mevzuatlarında öngörülen müracaat usulleriyle bağlı kalmaksızın, durumu mukimi olduğu Akit Devletin yetkili makamına sunabilir.
2. Yetkili makam itirazı haklı bulmakla beraber kendisi uygun bir çözüme ulaşamadığı takdirde, bu Anlaşmaya ters düşen bir vergilemeyi önlemek için, diğer Akit Devletin yetkili makamı ile karşılıklı anlaşmaya gayret sarfedecektir.
3. Akit Devletlerin yetkili makamları, bu Anlaşmanın yorumundan veya uygulanmasından kaynaklanan her türlü güçlüğü ve tereddütü karşılıklı anlaşmayla çözmek için gayret göstereceklerdir.
4. Akit Devletlerin yetkili makamları, bundan önceki fıkralarda belirtilen türden bir anlaşmaya varabilmek için birbirleriyle doğrudan doğruya haberleşebilirler. Anlaşmaya varabilmek için sözlü görüş alış-verişi gerekli görüldüğünde, bu görüşme Akit Devletlerin yetkili makamlarının temsilcilerinden oluşan bir komisyonda yürütülebilir.

Madde 28
Diplomasi ve Konsolosluk Memurları
              Bu Anlaşma hükümleri, diplomasi ve konsolosluk memurlarının, gerek Devletler hukukunun genel kurallarına, gerek özel anlaşma hükümlerine göre yararlandıkları vergi ayrıcalıklarını etkilemez.

Madde 29
Yürürlüğe Girme
              1. Bu Anlaşma onaylanacak ve onay belgeleri en kısa zamanda teati edilecektir.
2. Anlaşma onay belgelerinin teatisinden sonra yürürlüğe girecek ve hükümleri:
a) Türkiye’de Anlaşmanın yürürlüğe girdiği yılı izleyen yılın 1 Ocak günü başlayan veya daha sonra başlayan her vergilendirme dönemine ilişikin vergilere;
b) Ürdün’de Anlaşmanın yürürlüğe girdiği yılı izleyen yılın 1 Ocak günü başlayan veya daha sonra başlayan her vergilendirme dönemine ilişikin vergilere uygulanacaktır.

Madde 30
Yürürlükten Kalkma
              Bu Anlaşma, Akit Devletlerden biri tarafından feshedilinceye kadar yürürlükde kalacaktır. Akit Devletlerden her biri Anlaşmayı, her takvim yılının bitiminden en az altı ay önce diplomatik yoldan fesih ihbarnamesi vermek suretiyle feshedebilir. Bu durumda Anlaşma:
a) Türkiye’de fesih ihbarnamesinin verildiği yılı izleyen yılın 1 Ocak gününden veya daha sonra başlayan her vergilendirme dönemine ilişkin vergiler için,
b) Ürdün’de fesih ihbarnamesinin verildiği yılı izleyen yılın 1 Ocak gününden veya daha sonra başlayan her vergilendirme dönemine ilişkin vergiler için hüküm ifade etmeyecektir.
BU HUSUSLARI TEYİDEN, iki devletin tam yetkili temsilcileri, işbu Anlaşma’yı imzaladılar ve mühürlerini vaz’ettiler.
Amman’da 6 Haziran 1985 tarihinde her üç metin de aynı derecede geçerli olmak üzere, Türkçe, Arapça ve İngilizce dillerinde düzenlenmiştir.Türkçe ve Arapça metinlerin farklı tercüme edilmesi halinde, İngilizce metin geçerli olacaktır.
Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti adına Haşimi Ürdün Krallığı Hükümeti adına

Yazar Hakkında

Smmm Denetçi Bilirkişi

Benzer yazılar

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

preloader