Header ad

Çvö Avusturya

Anlaşmanın İmza Tarihi : 03/11/1970
Resmi Gazete Tarihi : 01/08/1973
Resmi Gazete No : 14612
Yürürlük Tarihi : 24/09/1973
Uygulama Tarihi : 01/01/1974

TÜRKİYE CUMHURİYETİ İLE AVUSTURYA CUMHURİYETİ
ARASINDA GELİR VE SERVET VERGİLERİNDE
ÇİFTE VERGİLENDİRMENİN ÖNLENMESİNE VE DİĞER
BAZI HUSUSLARIN DÜZENLENMESİNE İLİŞKİN ANLAŞMA
TÜRKİYE CUMHURİYETİ VE AVUSTURYA CUMHURİYETİ

Gelir ve servet vergilerinde çifte vergilendirmeyi önlemek ve diğer bazı hususları düzenlemek amacıyla aşağıdaki şekilde mutabık kalmışlardır:

Madde 1
Anlaşma’nın Kapsamına Giren Kişiler
            Bu Anlaşma Akit Devletler’den birinin veya her ikisinin mukimi olan kişilere uygulanır.

Madde 2
Anlaşma’nın Kapsamına Giren Vergiler

1. Bu Anlaşma, tahsil şekli ne olursa olsun, akit Devletlerden herbiri veya bunların siyasi bölümleri hesabına, tahsil olunan gelir ve servet vergilerine tatbik olunur.
2. Menkul ve gayrimenkul malların mülkiyetinin devrinden doğan değer – artış kazançları vergileriyle, sermaye yeniden değerleme kazançları vergileri dahil olmak üzere toplam gelir üzerinden toplam servet üzerinden veya servetin unsurları üzerinden alınan vergiler gelir ve servet vergileri sayılır.
3. Anlaşma’nın uygulanacağı halihazır vergiler şunlardır:
a) Türkiye Cumhuriyeti için:
i) Gelir vergisi;
ii) Kurumlar vergisi;
b) Avusturya Cumhuriyeti için:
i) Gelir vergisi (Einkommensteuer);
ii) Kurumlar vergisi (die Körperschaftsteuer);
iii) Mesken inşaatının teşviki ve aile yüklerinin eşitlenmesi için gelirden alınan vergi (der Beitrag vom Einkommen zur Förderung des Wohnbaues, und fur Zwecke des Familienlastenausgleiches);
iv) Felaket fonları için gelirden alınan vergi (der Katasrophenfondsbeitrag vom Einkommen);
v) Özel gelir vergisi die Sonderabgabe vom Einkommen);
vi) Yönetim istihkakları vergisi (die Aufsichtsratttabgabu);
vii) Servet vergisi (die Vermögensteuer);
viii) Felaket Fonları için servetlerden alınan vergi (der Katastrophenfondsbeitrag vom Vermögen);
ix) Özel servet vergisi (die Sonderabgabe vom Vermögen);
x) İntikal vergisi dışında kalan servet unsurları üzerinden alınan vergi (die Abgabe von Vermögen, die der Erbschaftssteuer entzogen sind);
xi) İşletme vergisi ile bu verginin ücretlerden alınan kısmı ( die Gewerbesteuer einschlieblich der Lohnsummensteuer);
xii) Arazi vergisi ( die Grundsteuer);
xiii) Tarım ve Orman işletmeleri vergisi ((die Abgabe von land und forstwirschaftlichen Betrieben);
xiv) Aile yardımlarına mahsus tevzin fonu için tarım ve orman işletmelerinden alınan vergi (die Beitrage von land- und forstwirtschaflichen Betrieben zum Ausgleichsfonds für Familienbeihilfen);
xv) Arsa kıymet vergisi( die Abgabe vom Bodenwert bei unbebauten Grundstücken).
4. Anlaşma, halihazır vergilere ilave edilecek veya onların yerini alacak aynı veya benzeri mahiyetteki ileride konulacak vergilere de uygulanır. Akit Devletler’in yetkili makamları, bu Anlaşma’nın kapsamına giren vergi mevzuatlarında yapılacak değişiklikleri, yekdiğerlerine bildireceklerdir.

Madde 3
Genel Tanımlar
              1.Metin farklı bir yorumu gerektirmedikce bu Anlaşma bakımından:
a)”Bir akit Devlet” ve “diğer akit Devlet” deyimleri metindeki kullanıldığı yere göre; Türkiye Cumhuriyeti veya Avusturya Cumhuriyetini belirtir.
b) “Vergi” terimi, Anlaşma’nın 2 nci maddesinde yer alan vergileri belirtir.
c) “Kişi” terimi, gerçek kişileri, şirketleri ve diğer bütün kişi topluluklarını kapsar.
d) “Şirket” terimi, bütün tüzel kişileri veya vergileme yönünden tüzel kişi sayılan bütün kuruluşları belirtir.
e) “Uyruk” terimi:
i) Türkiye Cumhuriyeti ile ilgili olarak: “Türk Vatandaşlığı Kanunu”na göre, Türk vatandaşlığını haiz bütün gerçek kişileri ve Türkiye Cumhuriyeti’nde yürülükte bulunan mevzuata uygun olarak kurulmuş bütün tüzel kişileri, şahıs şirketlerini ve birlikleri;
ii) Avusturya Cumhuriyeti ile ilgili olarak:
Avusturya vatandaşlığını haiz bütün gerçek kişileri ve Avusturya Cumhuriyetinde yürürlükte bulunan mezuata uygun olarak kurulmuş bütün tüzel kişileri, şahıs şirketlerini ve birlikleri belirtir.
f) “Bir akit Devlet teşebbüsü” ve “diğer akit Devlet teşebbüsü” deyimleri, sırasıyla, bir akit Deivlet mukimi tarafından işletilen bir teşebbüsü ve diğer akit Devlet mukimi tarafından işletilen bir teşebbüsü belirtir.
g) “Yetkili makam” terimi;
i) Türkiye Cumhuriyetinde, Maliye Bakanı veya yetkili temsilcilerini;
ii) Avusturya Cumhuriyetinde, Federal Maliye Bakanlığını belirtir.
2. Anlaşma’nın bir akit Devlet tarafından uygulanmasında, başka şekilde tanımlanmamış olan bütün deyimler, metin farklı bir yorumu gerektirmedikce, o Devletin bu Anlaşma’nın konusunu teşkil eden vergilerle ilgili kanunlarında belirtilen anlamı taşırlar.

Madde 4
Mali İkametgah
              1. Bu Anlaşma bakımından “bir Akit Devletin mukimi” deyimi, anılan Devlet’in mevzuatı gereğince, ikametgahı, meskeni, kanuni merkezi, iş merkezi veya diğer benzer mahiyette herhangi bir kıstasa istinaden vergiye tabi tutlan bütün kişileri belirtir.
2. Bir gerçek kişi, 1 inci fıkra hükmüne göre akit Devletler’den herbirinin mukimi sayıldığı takdirde, durum, aşağıdaki esaslara göre çözümlenir:
a) Bu kişi, daimi bir meskene sahip bulunduğu akit Devlet’in mukimi sayılır. Her iki Akit Devlet’te daimi meskeni mevcutsa, kişisel ve ekonomik ilişkilerinin en yakından bağlı bulunduğu (hayati menfaatlerinin merkezi) akit Devlet’in mukimi sayılır.
b) Bu kişinin hayati menfaatlerinin merkezinin bulunduğu akit Devlet tayin edilemiyorsa veya akit Devletlerden hiç birinde daimi mesken sahibi değilse, mutaden oturduğu akit Devletin mukimi sayılır.
c) Bu kişi akit Devletler’den herbirinde mutaden oturur veya hiçbirinde mutaden oturmaz ise, uyruğu olduğu akit devlet’in mukimi sayılır.
d) Bu kişi akit Devletlerden herbirinin uyrukluğunu haiz ise veya hiç birinin uyruğu değilse, akit Devletler’in yetkili makamları, 26 ncı maddedeki usuller dairesinde meseleyi hallederler.
3. Gerçek kişiler dışında kalan bir kişinin, 1 inci fıkra hükmüne göre akit Devletler’den herbirinin mukimi sayılması halinde, akit Devletler’in yetkili makamları, 26 ncı maddedeki usuller dairesinde meseleyi hallederler.

Madde 5
İşyeri

1. Bu Anlaşma bakımından “işyeri” deyimi, teşebbüsün faaliyetini kısmen veya tamamen yürüttüğü bir sabit iş tesisini ifade eder.
2. “İşyeri” deyimi şunları kapsar:
a) İdare Merkezi;
b) Şube;
c) Büro;
d) Fabrika;
e) Atelye,
f) Maden ocağı, taş ocağı veya bütün diğer tabii kaynaklar istihraç yeri;
g) Süresi altı ayı aşan inşaat veya montaj şantiyesi.
3. Aşağıdaki hallerde işyeri var sayılmaz:
a) Tesisler, teşebbüse ait emtianın sadece stoklanması, teşhiri veya teslimi amacıyla kullanılırsa;
b) Teşebbüse ait emtia sadece stoklama, teşhir veya teslim amacıyla depolanırsa;
c) Teşebbüse ait emtia, bir başka teşebbüse tarafından sadece işlenmek üzere depolanırsa;
d) Bir sabit iş tesisi, teşebbüs için sadece emtia satın alınması veya bilgi toplanması amacıyla kullanılırsa;
e) Bir sabit iş tesisi, teşebbüs için sadece reklam, bilgi sağlanması, bilimsel araştırmalar veya hazırlayıcı veya yardımcı mahiyette benzer faaliyetler için kullanılırsa.
4. Bir akit Devlet teşebbüsü, diğer akit Devlette-5 inci fıkrada belirtilen bağımsız bir statüden yararlanan acenta dışında-kendi adına mukavele akdine yetkili bir kişi aracılığıyla ve arızi olmayan bir şekilde mukaveleler akdediyorsa, bu mukaveleler emtia alımıyla sınırlı bulunmamak şartıyla, bu diğer akit Devlet’te bir işyerine sahip sayılır.
5. Bir akit Devlet teşebbüsü kendi mutad faaliyetleri çerçevesinde kalmaları şartıyle, bir simsar, bir genel komisyoncu veya müstakil statüyü haiz bir başka aracı vasıtasıyla diğer akit Devlet’te faaliyet göstermekle, bu diğer Devlet’te bir işyerine sahip sayılmaz.
6. Bir akit Devlet mukimi bir şirketin, diğer akit Devlet mukimi veya o Devlet’te faaliyette bulunan (bir işyeri aracılığıyla olsun, olmasın) bir şirketi kontrol etmesi veya onun tarafından kontrol edilmesi hali, kendi başına, bu şirketlerden herhangi birinin yekdiğerinin bir işyeri addedilmesine yeterli değildir.

Madde 6
Gayrimenkul Gelirleri
              1. Gayrimenkul mallardan doğan gelirler, bu malların bulunduğu akit Devlete’te vergilendirilir.
2. “Gayrimenkul mallar” terimi, bu malların bulunduğu akit Devlet’in mevzuatına göre tanımlanır. Bu terim, her halükarda, teferruatı, ziraat ve orman işletmelerinin tesisatı ve teçhizatı ile hayvanlarını, hertürlü deniz avlanma mahallini, gayrimenkul mülkiyetine ilişkin özel hukuk hükümlerinin uygulandığı hakları, gayrimenkul intifa hakları ile maden ocaklarının, kaynakların ve diğer yeraltı servetlerinin işletme ve imtiyazlarından doğan sabit veya değişken bedeller üzerindeki hakları kapsar; gemiler, vapurlar ve hava taşıtları gayrimenkul mal sayılmazlar.
3. 1 inci fıkra hükmü, gayrimenkul malların işletilmesi, adi kira veya hasılat kirası suretiyle kiralanması ve diğer bütün şekillerde kullanılmasından doğan gelirlere uygulanır.
4. 1 ve 3 üncü fıkra hükümleri, bir teşebbüsün gayrimenkullerinden ve keza bir serbest mesleğin icrasında kullanılan gayrimenkullerden sağlanan gelirlere de uygulanır.

Madde 7
Teşebbüs Kazançları
              1. Bir Akit Devlet teşebbüsünün kazançları, teşebbüs diğer akit Devlet’teki faaliyetini o Devlet’te bulunan bir işyeri vasıtasıyla yürütmedikçe, ancak bu Devlette vergilendirilir. Eğer teşebbüs faaliyetini diğer akit Devlet’te bulunan bir işyeri vasıtasıyla yürütüyorsa, kazançların yalnızca işyerine izafe edilen kısmı, diğer Akit Devlette vergilendirilir.
2. Bir akit Devlet teşebbüsü diğer akit Devlet’teki faaliyetini o Devlet’te bulunan, bir işyeri vasıtasıyla yürürtüyorsa, bu işyerinin aynı veya benzeri şartlarda, aynı veya benzeri faaliyet gösteren ve kendisinin iş yeri teşkil ettiği teşebbüsle tamamen müstakil muamelelerde bulunan ayrı ve bağımsız bir teşebbüs olsa idi ne kazanç elde edecek idiyse, bu işyerine akit Devletler’den herbirinde o kazançlar izafe edilir.
3. Bir işyerinin kazançlarının tesbitinde, işyerinin bulunduğu Devlet’te veya onun haricinde, bu işyeri tarafından güdülen amaçlar için yapılmış olan giderlerin indirilmesi kabul edilir.
4. Bir işyerinin, kendi teşebbüsü için sadece emtia satın almış olması dolayısıyla, bu işyerine herhangi bir kazanç izafe edilmez.
5. Kazançlar, bu Anlaşma’nın diğer maddelerinde ayrıca hükme bağlanan gelir unsurlarını ihtiva ettiği takdirde, o maddeler hükümleri, işbu madde hükümlerinden etkilenmez.

Madde 8
Deniz ve Hava Nakliyatı
              Uluslararası seyrüseferde, deniz ve hava taşıtlarının işletilmesinden sağlanan kazançlar, ancak teşebbüsün kanuni merkezinin bulunduğu akit Devlet’te vergilendirilir.

Madde 9
Ortak Teşebbüsler
              a) Bir Akit Devlet teşebbüsü diğer akit Devlet teşebbüsünün yönetimine, kontrolüne veya sermayesine doğrudan veya dolaylı şekilde katıldığı, veya
b) Aynı kişiler hem bir Akit Devlet teşebbüsü hem de diğer akit Devlet teşebbüsünün yönetimine, kontrolüne veya sermayesine doğrudan veya dolaylı şekilde katıldıkları,
ve her iki halde de, her iki teşebbüs ticari ve mali ilişkilerde bağımsız teşebbüsler arasında kararlaştırılacak şekilde farklı olarak kabul edilen veya ettirilen şartlarla birbirlerine bağlı bulundukları takdirde, bu teşebbüslerden birinin bu şartlar olmasa idi elde etmiş olacağı fakat bu şartlar sebebiyle elde edemediği kazançlar, bu teşebbüsün kazancına ithal edilir ve ona göre vergilendirilir.

Madde 10
Temettüler

1. Bir Akit Devletin mukimi bir şirket tarafından diğer Akit Devlet mukimi bir kişiye ödenen temettüler, bu diğer Devlet’te vergilendirilebilir.
2. Bununla beraber, bu temettüler, temüttüleri ödeyen şirketin mukimi bulunduğu akit Devlet’te bu Devlet’in mevzuatına göre vergilendirilebilir; fakat bu suretle alınan vergi;
a) Eğer temettülerin lehdarı temettüleri ödeyen şirketin sermayesinin en az yüzde 25 ini elinde bulunduran bir şirket ise (şahıs şirketleri hariç), temüttülerin gayri safı tutarının yüzde 25 ini,
b) Diğer bütün hallerde temettülerin gayri safı tutarının yüzde 35’ini
aşamaz
3. Akit Devletlerden birinin mukimi bir şirket tarafından diğer akit Devlet mukimi bir şirkete dağıtılan temettüler, her iki şirket bu diğer akit Devlet’in mukimi olsalardı, bu temüttüler vergiden nasıl istisna edilecek idiyse, bu diğer Devlette, o şekilde vergiden istisna edilirler.
4. Bu maddede kullanılan “temettüler” terimi, hisse senetlerinden, intifa hisse senetlerinden, veya intifa senetlerinden, kurucu hisselerinden veya alacaklar hariç diğer kazanç paylarından sağlanan gelirleri ve keza, temettü tevzi eden şirketin mukimi bulunduğu Devletin vergi mevzuatına göre hisse senetleri geliri sayılan diğer şirket hisselerinden doğan gelirleri de kapsar.
5.Bir Akit Devlet temettü lehdarı, temettüleri ödeyen şirketin mukimi bulunduğu diğer akit devlette temettüleri sağlanan iştirakin fiilen bağlı bulunduğu bir işyerine sahipse, 7 nci madde hükümleri uygulanır.
6. Bir Akit Devletteki faaliyetini orada bulunan bir işyeri aracılığı ile icra eden diğer akit Devletin bir teşebbüüsünün kazançları 7 nci maddeye göre vergilendirildikten sonra, kalan kısmı üzerinden, işyerinin bulunduğu ilk Devletin iç mevzuatına göre vergilendirilir.

Madde 11
Faizler

1. Bir akit Devlet’te doğan ve diğer akit Devlet’in bir mukimine ödenen faizler, bu diğer Devlet’te vergilendirilebilir.
2. Bununla beraber bu faizler, hasıl oldukları akit Devlette ve Devlet’in mevzuatına göre vergilendirilebilir; fakat bu suretle alınan vergi, faiz miktarının yüzde 15’ini aşamaz.
3. Bu maddede kullanılan “faiz” terimi, kamu borçlanmasından ipotek garantisine bağlı olsun olmasın veya kazanca iştirak şartını taşısın taşımasın istikraz tahvillerinden ve her nevi alacaklardan doğan gelirler ile bu gelirlerin hasıl olduğu Devlet’in vergi mevzuatına göre ikrazat geliri sayılan bütün diğer gelirleri kapsar.
4 Bir akit Devlette mukim faiz lehdarı, faizlerin doğduğu diğer akit Devlette faizleri doğuran alacağın fiilen bağlı bulunduğu bir işyerine sahipse, 7 nci madde hükümleri uygulanır
5. Borçlu bizzat akit Devlet, veya bu devletin bir siyasi bölümü veya bir mahalli idaresi veya bir mukimi olduğu takdirde, faizler bu Devlet’te doğmuş sayılır; bununla beraber, bir akit Devlet’in mukimi olsun veya olmasın, faiz borçlusu bir akit Devlette faizleri doğuran istikrazın kendisi için akdedildiği ve bu faizleri ödemekle yükümlü bir işyerine sahipse, anılan faizler, işyerinin bulunduğu akit Devlet’te doğmuş sayılır.
6. Borçlu ve alacaklı arasında veya her ikisi ile üçüncü şahıslar arasında mevcut özel ilişkiler dolayısıyle, ödenen faiz miktarı faizlerin ait olduğu alacak nazara alınarak, bu nevi ilişkilerin mevcut bulunmaması halinde borçlu ile alacaklı arasında kararlaştırılacak olan faiz miktarını aştığı takdirde bu madde hükümleri ancak bu son miktara uygulanır. Bu takdirde ödemelerin fazla kısmı, akit Devletler’den her birinin mevzuatına göre ve bu Anlaşma’nın diğer hükümleri gözönünde bulundurularak vergilendirilir.

Madde 12
Gayrimaddi Hak Bedelleri
              1. Bir akit Devlet’te doğan ve diğer Akit Devlet’in bir mukimine ödenen gayri maddi hak bedelleri, ancak, bu diğer Devlette vergilendirilebilir.
2. Bununla beraber, gayri maddi hak bedeller, bunların doğduğu akit Devlet’te ve bu Devlet mevzuatına göre vergilendirilebilir; ancak, alınan vergi gayri maddi hak bedellerinin gayrisafi miktarının 10′ unu aşamaz.
3. Bu madde de kullanılan “gayri maddi hak bedelleri” deyimi sinema filmleri ile televizyon film ve bandları dahil olmak üzere edebi, artistik veya ilmi bir eser üzerindeki telif hakkının; bir ihtira beratının, sınai veya ticari bir alameti farikanın; bir resim veya bir modelin, bir planın, gizli bir formül veya bir imalat usulünün kullanılması veya kullanma imtiyazı ve sınai, ticari veya ilmi alanlarda elde edilmiş bir tecrübeye ait bilgileri için ödenen her nevi bedelleri kapsar.
4. Bir akit Devlet mukimi gayri maddi hak bedeli lehdarı, gayri maddi hak bedeli leehdarı, gayri maddi hak bedellerinin hasıl olduğu diğer akit Devlette gayri maddi hak bedelerini doğuran hak veya malın fiilen bağlı bulunduğu bir işyerine sahip ise 7 nci madde hükümleri uygulanır.
5. Borçlu bizzat bir akit devlet veya bu devletin bir siyası bölümü veya bir mahalli idaresi veya bir mukimi olduğu takdirde, gayri maddi hak bedelleri bu Devlet’te doğmuş sayılır.
Bununla beraber, bir akit Devlet mukimi olsun veya olmasın gayri maddi hak bedeli borçlusu, bir akit devlet’te gayri maddi hak bedelinin ödenmesine amil olan mukavelenin kendisi için akdedildiği ve bu gayri maddi hak bedellerini ödemekte yükümlü bir işyerine sahip ise anılan gayri maddi hak bedelleri, işyerinin bulunduğu akit Devlette doğmuş sayılır.
6. Borçlu ve alacaklı arasında veya her ikisi ile üçüncü kişiler arasında mevcut özel ilişkiler dolayısıyla, ödenen gayri maddi hak bedeli, bu bedelin ait olduğu hak veya bilgi nazara alınarak, bu nevi ilişkilerin mevcut bulunmaması halinde borçlu ile alacaklı arasında kararlaştırılacak olan gayri maddi hak bedelini aştığı takdirde, bu madde hükümleri ancak bu son miktara uygulanır. Bu takdirde, ödemelerin fazla kısmı, akit Devler’den her birinin mevzuatına göre ve bu Anlaşma’nın diğer hükümleri gözönünde bulundurularak vergilendirilir.

Madde 13
Sermaye Değer- Artış Kazançları
              1. 6 ncı Maddenin 2 nci fıkrasında tanımlanan gayrimenkul mallar mülkiyetinin devrinden doğan kazançlar, bu malların bulunduğu akit Devlet’te vergilendirilir.
2. Bir akit Devlet teşebbüsünün diğer Akit Devlet’te sahip bulunduğu bir işyerinin aktifindeki menkul mallar mülkiyetinin devrinden veya bir akit Devlet mukimi bir kişinin diğer akit Devlet’te bir serbest meslek icrası için kullandığı sabit bir çalışma yeri için gerekli menkul malların mülkiyetinin devrinden doğan kazançlar ile bu işyerinin (yalnız veya bütünüyle beraber) tamamıyla mülkiyetinin devrinden veya serbest meslek icrasına gerekli menkul mülkiyetinin devrinden doğan kazançlar, bu diğer Devlet’te vergilendirilir. Bununla beraber, 22 nci maddenin 3 üncü fıkrasında belirtilen menkul malların mülkiyetinin devrinden doğan kazançlar, yalnızca, söz konusu malların anılan madde gereğince vergiye tabi bulunduğu akit Devlet’te vergilendirilir.
3. 1 inci 2 nci fıkralarda anılanlar dışında kalan bütün malların müllkiyetinin devrinden doğan kazançlar, yalnızca devredenin mukimi bulunduğu akit Devlet’te vergilendirilir.
Bununla beraber, bu kazançlar devredilen malların bu diğer Devlet’te bulunması ve iktisap ve devir arasında geçen sürenin altı ayı aşmaması halinde bu diğer Devlet’te vergilendirilir. Bu bendin uygulanması bakımından, şirketin kanuni merkezinin bulunduğu Devlet hisse senetlerinin bulunduğu yer olarak kabul edilir.

Madde 14
Serbest Meslek Faaliyetleri
              1. Bir akit Devlet mukiminin, bir serbest meslek icrasından sağladığı kazançlar faaliyet diğer akit Devlet’te icra edilmeikçe, ancak, bu akit Devlet’te vergilendirilir. Faaliyetin diğer akit Devlet’te icra olunması halinde, bu faaliyet dolayısıyla elde edilen kazançlar, diğer Devlet’te vergilendirilir.
2. 1 inci fıkra hükümlerine bakılmaksızın, bir akit Devlet mukiminin diğer akit Devlet’te serbeset meslek icrasından sağladığı kazançlar, aşağıdaki hallerde bu kişinin mukim bulunduğu ilk sözü edilen Devlet’te vergilendirilir:
a) İstihkak sahibi, bir takvim yılı içinde toplam olarak 183 günü aşmayan bir süre eveya sureler ile diğer akit Devlet’te bulunursa; ve
b) İstihkak, diğer Devlet mukimi olmayan bir kişi tarafında veya onun adına ödenirse; ve
c) İstihkak, istihkakı ödeyen kişinin diğer akit Devlet’te sahibi bulunduğu bir işyeri veya sabit bir çalışma yeri tarafından yüklenilmemişse,
3. 1 inci fıkra hükümlerine bakılmaksızın bir akit Devlet mukimi tarafından diğer akit Devlet mukimi bir kişiye, ilk akit Devlet dışında icra edilen bir serbest meslek faaliyeti karşılığı ödenen istihkaklar, bu ilk akit Devlette ve anılan istihkakların gayrisafi miktarının % 10 unu aşmayan bir nisbet üzerinden vergilendirilir.
4. Bu maddenin 1, 2 ve 3 üncü fırkalarındaki hükümler, bir teşebbüs tarafından, bir serbest meslek faaliyeti şeklinde ifa edilen işlere ait istihkaklara da uygulanır.
5. 7 inci madde ile işbu maddenin 1, 2, 3, ve 4 üncü fıkraları hükümlerine bakılmaksızın bir akit Devlet mukimi tarafından, bu akit Devle’te süresi altı ayı aşmayan bir inşaat şantiyesi, veya bir montaj işi ile ilgili olarak ifa edilen bir faaliyet sebebiyle diğer akit Devletin bir teşebbüsüne ödenen istihkaklar, ile akit devlet’te bu istihkakların gayrisafi tutarının % 10’unu geçmeyen bir nispette vergilendirilir.
6. Bu maddede öngörüldüğü şekilde bir akit Devlet tarafından tahsil olunan verginin nisbetinin sınırlandırılması, söz konusu faaliyetin safi gelir üzerinden vergilendirilmesine ilişkin olarak bu Devlet mevzuatında yer alan hükümleri etkilemez.

Madde 15
Hizmetler

1. 16, 18, 19 ve 20 nci maddelerin hükümleri saklı kalmak üzere, bir Akit Devlet mukiminin hizmet karşılığı sağladığı ücret, maaş ve benzeri bedeller hizmet diğer Akit Devlet’te vergilendirilir. Hizmetin diğer Akit Devlet’te icra edilmesi halinde, bu hizmet dolayısıyla alınan ücretler, bu diğer Devlet’te vergilendirilir.
2. Aşağıda zikredilen durumlarda, bir akit Devlet mukiminin diğer akit Devlet’te hizmet erbabı olarak aldığı ücretler, 1 inci fıkra hükümlerine bakılmaksızın, ancak bu ilk sözü edilen Devlet’te vergilendirilir.
a) İstihkak sahibi ilgili takvim yılı içinde toplam olarak 183 günü aşmayan bir süre veya süreler ile diğer akit Devlet’te bulunursa; ve
b) İstihkak diğer Devlet mukimi olmayan bir işveren tarafından veya onun adına ödenirse; ve
c) İstihkak, bu ücreti ödeyen işverenin diğer akit devlet’te sahibi bulunduğu bir işyeri veya sabit bir çalışma yeri tarafından yüklenilmemişse.
3. Bir teşebbüs tarafından uluslararası seyrüseferde işletilen bir deniz veya hava taşıtında icra edilen bir işe karşılık ödenen ücretler, 1 inci ve 2 nci fıkra hükümlerine bakılmaksızın, teşebbüsün kanuni merkezinin bulunduğu akit Devlet’te vergilendirilir.

Madde 16
Yönetici İstihkakları
              Bir akit Devlet mukiminin, diğer Akit Devlet’te mukim bir şirketin yönetim veya denetim kurulu üyesi sıfatıyla aldığı primler, ikramiyeler, huzur hakları ve diğer benzeri ödemeler, bu diğer Devlet’te vergilendirilir.

Madde 17
Artist ve Sporcular
              1. Tiyotro, sinema, rodyo veya televizyon artistleri gibi profesyonel sanatçılar ile müzisyenlerin ve sporcuların, bu sıfatla serbest meslek faaliyetlerineden elde ettikleri gelirler, 14 ve 15 inci madde hükümlerine bakılmaksızın, bu faaliyetlerin icra edildiği akit Devlet’te vergilendirilir.
2. Bununla beraber, eğer faaliyet, bu Devlet’te diğer akit Devlet, onun siyasi bölümlerinden biri veya bu diğer Devlet’te kamuya yararlı sayılan bir teşkilat veya kuruluş tarafından finanse edilen bir ziyaret vesilesiyle diğer akit devlet’in bir mukimi tarafından icra ediliyorsa, sağlanan bu gelirler, yukarıda 1 nci fıkrada anılan Devlet’te vergilendirilmez.

Madde 18
Emekli Maaşları
              19 uncu maddenin 1 inci fıkra hükümleri saklı kalmak üzere, bir akit Devlet mukimi bir kişiye evvelce görülen bir hizmet dolasıyla ödenen emekli maaşları ve diğer benzeri istihkaklar, ancak bu Devlet’te vergilendirilir.

Madde 19
Kamu Görevleri
              1. Bir kişiyi, bir akit Devlet’e veya ber siyasi bölümüne, bir mahalli idereye gördüğü kamu görevi mahiyetindeki hizmet karşılığında bu akit Devlet veya bir siyasi bölümü veya bir mahalli idare tarafından doğrudan veya bunlarca kurulmuş fonlardan ödenen emekli maaşları ve istihkaklar o Devlet’te vergilendirilebilir.
2. Akit Devletler’den biri veya onun siyasi bölümleri ile mahalli idarelerden biri tarafından yürütülen ticari veya sınai bir faaliyet çerçevesinde görülen bir hizmet karşılığı ödenen istihkaklarla emekli maaşlarına 15,16 ve 18 incii maddeler hükümleri uygulanır.

Madde 20
Öğrenci ve Öğretmenler
              1. Bir akit Devlet’in uyruğu ve diğer akit Devlet’te yalnızca öğrenim veya mesleki yetişme için geçici olarak bulunan bir öğrenci veya stajyerin geçimi, öğrenimi veya mesleki yetişmesi ile ilgili masraflarını karşılamak üzere aldığı paralar, bu diğer akit Devlet’in dışında kalan kaynaklardan sağlanmaları şartıyle, bu diğer Devlet’te vergilendirilmez.
2. Aynı şekilde, bir akit Devlet uyruğu olan ve diğer akit Devlet’te öğretim ve bilimsel araştırmalar yapmak amacıyla bulunan bir öğretmen veya öğretim üyesinin, öğretim veya araştırma karşılığı aldığı istihkaklar, bu bulunmaları daimi bir mahiyet almamak ve bu alınan istihkaklar, bu diğer Devlet dışındaki kaynaklardan gelmek kaydıyla, bu diğer Devlet’te vergilendirilmez; bu hüküm, bir akit Devlet uyruğu olan ve diğer akit Devlet’te bilimsel araştırmalar yapmak amacıyla bulunan şahıslara da uygulanır.
3. İki akit Devlet’ten birinin uyruğu olan ve öğrenimi veya mesleki yetişmesi ile ilgili tatbiki bilgiler edinmek amacıyla bir yıl zarfında 183 günü aşmayan bir süre veya süreler için bu akit Devlet’ten ayrılıp diğer akit Devlet’e giden öğrenci veya stajyerlerin bir hizmet karşılığı aldığı her nevi istihkakları, bu hizmetin görüldüğü akit Devlet’te vergiden müstesna tutulur.

Madde 21
Anlaşmada Açıkça Belirtilmeyen Gelirler
              1. Bu Anlaşma’da farklı bir hüküm bulunmadıkça, kaynağı bir akit Devlet’te bulunan gelirler, bu Devlet’te vergilendirilir.
2. Her iki akit Devlet’in dışındaki kaynaklardan doğan gelir unsurları, bu Anlaşmanın önceki maddeleri uyarınca diğer akit Devlet’te vergiye tabi olmamaları şartiyle, ancak, bu gelirleri elde eden kişinin mukim bulunduğu akit Devlet’te vergilendirilir.

Madde 22
Servet

1. 6 ncı madde’nin 2 nci fıkrasında tanımlanan gayrimenul mallardan teşekkül eden servet, bu malların bulunduğu akit Devlet’te vergilendirilir.
2. Bir teşebbüse ait bir işyerinin aktifine dahil menkul mallardan veya bir serbest meslek icrasında kullanılan bir sabit çalışma yerini teşkil eden menkul mallardan teşekkül eden servet, işyerinin veya sabit çalışma yerinin bulunduğu akit Devlet’te vergilendirilir.
3. Uluslararası seyrüseferde işletilen deniz ve hava taşıtları ile bunların işletilmesine tahsis edilen menkul mallar, ancak teşebbüsün kanuni merkezinin bulunduğu akit Devlet’te vergilendirilir.
4. Bir akit Devlet mukimi bir kişinin servetinin bütün diğer unsurları, ancak bu Devlette vergilendirilir.

Madde 23
Önleme Usulleri
              1. Bir akit Devlet mukimi, aşağıdaki 2 nci fıkrada belirtilen gelirler dışında ve bu anlaşma hükümleri uyarınca diğer akit Devlet’te vergilendirilen gelirler elde ettiği veya servet sahibi olduğu takdirde, ilk Devlet sözü geçen gelirleri veya serveti vergiden müstesna tutar. Bu istisna hükmü, vergi nispetinin tayini esnasında iki Devlet’ten birinin böylece istisna edilmiş olan gelir veya servet unsurlarını dikkate almak hakkını sınırlamaz.
2. Bir akit Devlet mukimi, bu Anlaşmanın 10, 11, 12 nci maddeleriyle 13 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası ve 14 üncü maddesinin 3 ve 5 inci fıkrası uyarınca diğer akit Devlet’te vergilendirilen gelirler elde etmesi halinde ilk Devlet diğer akit Devlet’te ödenen gelir vergisine eşit bir miktarı, bu mukiminin gelirlerinden aldığı vergiden mahsup eder. Bununla beraber, bu suretle yapılan mahsup diğer Akit Devlet’te vergilendirilen gelirlere tekabül eden mahsuptan evvel hesaplanan vergi kısmını aşamaz.
3. Avusturya mukimi bir kişi, Türkiye Cumhuriyetinde doğan ve orada, Türk ekonomisinin gelişmesini tevik amacıyla Türk mevzuatında öngörülen özel tedbirler dolayısıyla yüzde 10 un altında indirilen bir nispet ile vergilendirilen faiz veya gayrimaddi hak bedelleri elde ederse, ikinci fıkrada öngörülen şartlarla bu faiz veya gayrimaddi hak bedellerinin gayrisafi tutarlarının en az yüzde 10’u Avusturya Cumhuriyetinde bu gelirlerden alınan vergiden mahsup edilir.

Madde 24
Bilgi Mübadelesi
              1. Akit Devletler’in yetkili makamları, bu Anlaşma hükümlerinin ve akit Devlet’ler dahil mevzuatlarında öngörülen vergilendirme Anlaşma’ya uygun olduğu ölçüde, anlaşma konusuna giren vergilerle ilgili akit Devlet’ler mevzuatı hükümlerinin uygulanması için lüzumlu bilgileri teati edeceklerdir. Bu suretle teati edilen bütün bilgiler gizli tutulacak ve ancak, bu Anlaşma’da belirtilen vergilerin tahakkuk veya tahsilleriyle veya bu hususlardaki şikayet ve itirazlara bakmakla görevli kişi veya makamlara ve söz konusu vergilere ilişkin cezai kovuşturmalar için adli makamlara verilebilecektir.
2. 1 inci fıkra hükümleri hiç bir surette akit Devletler’den birini;
a) Kendi mevzuatında veya idari tatbikatına veya diğer akit Devlet’in idari tatbikatına aykırı idari tedbirler almaya;
b) kendi veya diğer akit Devlet’in mevzuatında dayanılarak veya olağan idari tatbikatı çerçevesinde edinilmesi mümkün olmayan bilgiler sağlamaya;
c) Ticari, sınai, mesleki bir sırrı veya ticari usulü ifşa edecek bilgileri veya bildirilmesi kamu düzenine aykırı düşecek bilgileri vermeye zorlayacak şekilde yorumlanamaz.

Madde 25
Ayrım Yapılmaması
              1. Bir akit Devlet’in uyruğu, diğer akit Devlet’te aynı durumda bulunan bu diğer Devletin uyruğunun tabi olduğu veya olabileceğinden başka veya daha ağır hiçbir vergi veya bununla ilgili mükellefiyete tabi tutulamaz.
2. 10’uncu maddenin 5 inci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla, bir akit Devlet Teşebbüsünün diğer akit Devlet’te sahibi bulunduğu bir işyeri, aynı faaliyeti icra eden bu diğer Devlet teşebbüslerine nazaran daha gayrimüsait bir şekilde vergilendirilmez. Bu hüküm, bir akit Devlet’i maddi durum veya aile sorumlulukları dolayısıyla kendi mukimlerine tanıdığı şahsi indirimlerle vergi ve matrah indirimlerini, diğer akit Devlet mukimlerine de tanımaya zorlayacak şekilde yorumlanamaz.
3. Bir akit Devlet’in sermayesi tamamen veya kısmen, doğrudan veya dolaylı olarak, diğer akit Devlet’in bir veya birden fazla mukimi elinde veya kontrolünde bulunan teşebbüsleri, ilk akit Devlet’te bu Devlet’in aynı mahiyetteki diğer teşebbüslerin tabi olduğu veya olabileceğinden başka veya daha ağır hiç bir vergi veya bununla ilgili mükellefiyete tabi tutulmaz.

Madde 26
Sulh Usulü 

1. Bir akit Devlet mukimi, akit devletler’den biri veya her ikisi tarafından alınan tedbirlerin kendisi için bu Anlaşma’ya uygun olmayan bir vergilendirmeye müncer olduğu veya olacağı kanısına vardığı takdirde, bu Devletler’in milli mevzuatlarında öngörülen müracaat usulleriyle bağlı olmaksızın, durumunu, mukimli bulunduğu akit Devlet’in yetkili makamına arzedebilir.
2. Bu yetkili makam, talebi yerinde bulmakla beraber kendisi tatmin edici bir çözüm getiremediği takdirde, Anlaşma’ya aykırı bir vergilendirmeyi önlemek amacıyla, diğer akit Devlet’in yetkili makamı ile sulhen anlaşmaya gayret saredecektir.
3. Akit Devletler’in yetkili makamları, sulhen anlaşmaya riayetle, Anlaşma’nın yorumlanması veya uygulanmasından doğabilecek güçlükleri halle veya tereddütleri gidermeye çalışırlar.
4. Akit Devletler’in yetkili makamları, önceki fıkralarda gösterildiği şekilde bir anlaşma’ya varmak için, doğrudan kendi aralarında haberleşebilirler. Eğer şifahi görüş teatileri bu sulhen anlaşmayı kolaylaştıracaksa, akit Devletler’in yetkili makamlarının temsilcilerinden kurulu bir komisyonda görüş teatisi yapılabilir.
5. Bir akit Devlet’in diğer akit Devlet’te bir hizmet faaliyeti ifa eden uyrukları, bu faaliyetlerle ilgili vergi mes’elelerinin halli için kendi Devletleri’nin bir makamının bu maksatla diğer Devlet’e gönderdiği memurların yardımına başvurabilir. Bu makam ve memurların hak ve vecibeleri, diğer akit Devlet’te vergi mükelleflerini temsile yetkili kişiler için geçerli hükümlere göre düzenlenir.

Madde 27
Diplomasi ve Konsolosluk Memurları
              Bu Anlaşma hükümleri diplomasi ve konsolosluk memurlarının gerek devletler hukukunun genel kurallarına, gerek özel Anlaşmalar hükümlerine göre yararlandıkları vergi ayırıcalıklarını etkilemez.

Madde 28
Yürürlüğe Girme
              1. Bu Anlaşma onaylanacak ve onay belgeleri, mümkün olduğu kadar çabuk, Ankara’da teati edilecektir.
2. Anlaşma, onay belgelerinin teati tarihinden itibaren yürlüğe girecek ve hükümleri:
a) Türkiye Cumhuriyeti’nde Anlaşma’nın yürürlüğe girdiği yılı izleyen yılın 1 Ocak gününden sonra kapanan her vergilendirme dönemi için;
b) Avusturya Cumhuriyetinde ise, Anlaşmanın yürlüğe girdi yılı izleyen yıllar için tahsil olunan vergilere uygulanacaktır.

Madde 29
Yürürlükten Kalkma
              Bu Anlaşma, akit Devletlerden biri tarafından feshedilinceye kadar yürürlükte kalacaktır. Akit Devletlerden her biri, Anlaşma’yı, her takvim yılının bitiminden en az altı ay önce diplomatik yoldan bildirmek suretiyle feshedebilir. Bu durumda, Anlaşma:
a) Türkiye Cumhuriyeti’nde : ihbarı izleyen yılın 31 Aralık günü veya sonrasında kapanan her vergilendirme dönemi için;
b) Avusturya Cumhuriyetinde ise, ihbarı izleyen yıllar için tahsil olunan vergilere uygulanmayacaktır.

BU HUSUSLARI TEYİDEN, iki Devlet’in Tam Yetkili temsilcileri, işbu Anlaşma’yı imzaladılar ve mühürlerini vaz-ettiler.
Türkçe ve Almanca dillerinde iki nüsha halinde ve her iki metin de aynı derecede muteber olmak üzere.
3 Kasım 1970 tarihinde Viyana’da düzenlenmiştir.

Yazar Hakkında

Smmm Denetçi Bilirkişi

Benzer yazılar

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

preloader